Babykamertje #1

Al een aantal keer waren mijn man en ik  in babyzaken geweest om rond te neuzen. Zo keken we naar kinderwagens, naar schattige kleertjes, boxen,  speelgoed en uiteraard ook naar babykamers. We konden heel goed benoemen wat we nu NIET mooi vonden, maar als het erop aankwam wat we nu écht heel mooi vonden, dan stond er maar weinig tussen. Af en toe vonden we een babykamertje wel mooi, maar ‘wel mooi’ is niet goed genoeg.

Aangezien er vaak toch wel wat levertijd op de meubeltjes zit en we ruim op tijd het kamertje sowieso af wilden hebben besloten we om samen met mijn ouders naar Babydump te gaan. Daar hadden we al wel een kamertje gezien die we ‘wel mooi’ vonden maar misschien vonden we hem nu wel ‘helemaal geweldig’. Nadat we een hele ronde hadden gelopen kwamen we toch weer terug aan het begin waar een kamertje stond die ik het mooiste vond van alle kamertjes daar. Eigenlijk hadden we al bijna het besluit genomen over het kamertje tot mijn vader ons er opeens op wees dat je ook nog naar boven kon en daar misschien ook nog wel kamertjes waren.

Eenmaal boven bleek dat er nog best veel kamertjes waren en de volgende rond kon beginnen. We zouden eerst rechts beginnen en alleen daar kijken en zo verder gaan naar de linkerkant. Maar plots zag ik hem. In mijn ooghoek. Aan de linkerkant. Ik mocht eigenlijk niet kijken, maar het leek wel of het kamertje me riep. Ik wist niet hoe snel ik langs de andere kamertjes moest lopen om zo aan de linkerkant te belanden en dit kamertje van dichtbij kon bewonderen!!

Geen enkele andere kamer kon me meer boeien, ook dat ene ‘wel mooie’ kamertje van beneden niet, want dit was hem. Dit was het kamertje van ons meisje. Heerlijk romantisch, nét een beetje anders en geweldig goed te combineren. Gelukkig viel hij ook in de smaak bij mijn man, dat zou toch wat geweest zijn haha. En ook mijn ouders vonden hem erg mooi! Gelukkig maar…. een familie met dezelfde smaak. De vrouw van de Babydump werd erbij gehaald en samen met haar hebben we eigenlijk alles uitgezocht. Tussendoor werden we nog verwend met broodjes kaas/ham en koffie/thee en ze gaf werkelijk overal super fijn advies over als we vragen hadden. Een geweldige service dus wat ik ook enorm belangrijk vind.

In januari 2014 worden alle spulletjes geleverd bij ons in De Hei. De levering is gratis en er zit een geweldige garantie op. In januari zullen jullie hem dus ook te zien krijgen, als het kamertje echt af is. Want dat vind ik veel mooier, de meubeltjes in het kamertje waar ze horen. En niet op een foto in een catalogus.

Ps. de foto’s die op deze blog te vinden zijn van een babykamer zijn in ieder geval NIET de babykamer die wij willen/krijgen.

Van optellen naar aftellen

Gisteren was het dan zover… Alweer 20 weken zwanger.
Dat is 4.5 in maanden of 140 in dagen.
Oftewel… Ik zit op de helft!!!
Tot nu toe was het telkens optellen van dagen naar weken en maanden. Maar nu kan ik eigenlijk alweer gaan aftellen, het is nu nog maar 19 weken en 6 dagen. Toch doe ik dat nog maar niet, want ik wil helemaal niet aftellen. Ik ben pas net aan het genieten van ons wondertje dat zo lekker aan het groeien is in mijn buik en heb eigenlijk het gevoel dat het nu pas begint.

* De verzameling baby kleertjes wordt met de dag groter en groter. Zo hebben we bijvoorbeeld gisteren van oma Riet een super mooie roze badjasje gekregen en vandaag van mijn mama een pyjama met “oma’s snoepie” erop en schattige sokjes met I love oma en I love opa! De collectie is overigens veel en veel groter, maar daar komt nog wel een apart blogje over..
* Nu we met de verhuizing bezig zijn is er ook de vraag “wat gaan we doen met het babykamertje?” De vloer hebben we al besteld, dat wordt dezelfde als in de woonkamer, maar verder hebben we er helemaal nog niet over nagedacht. Aangezien er sowieso levertijd zit op de meubeltjes en we die niet last minute nog in elkaar willen zetten wilden we toch redelijk snel al daarvoor gaan kijken. En dat redelijk snel is nu wel heel erg snel, want morgen gaan we al samen met mijn ouders naar de Babydump!
* Sinds vorige week zondag heb ik door dat de kleine tikjes en plopjes die ik voel niet mijn darmen zijn maar ons kleine prinsesje! De hele dag concentreer ik me op dat geweldige gevoel. Maar natuurlijk doet ze het vooral ’s nachts of vroeg in de ochtend haha, heerlijk eigenzinnig dat kind. Nu al!
* Sinds dat we weten dat het een meisje wordt ben ik de hele dag op zoek naar mooie meisjesnamen. Sommige namen staan wel op ons lijstje maar zullen het sowieso niet worden zoals ‘Guusje’, want zo heet de pup van mijn ouders en ‘Nikki’ want ja dat lijkt teveel op mijn eigen naam en klinkt teveel als ‘Lucky’, onze eigen pup. Maar goed, we hebben nog even he… Dus komt helemaal goed!

En verder zijn er niet veel dingen gaande rondom de zwangerschap. Gelukkig maar, want het is al druk genoeg zo haha.
capri-wit_3