De mooiste momenten..

In haar korte leventje heeft Fay ons al zoveel vreugde gebracht. Natuurlijk is er ook veel verdriet geweest en nu nog steeds. Maar oh die mooiste momenten samen met haar.. Wat koester ik die! Daarom vandaag een blogje met een greep uit die mooiste momenten met haar. Momenten waar ik aan probeer te denken in tijden dat ik het even niet meer zie zitten. Of wanneer ik me afvraag waarom dit nu allemaal gebeurd. Dan denk ik terug aan de fijne momentjes die zijn geweest en die nog gaan komen en dan voel ik me altijd weer iets beter. Ietsjes maar. Maar beter.

Lees verder

Baby in beeld

Sinds afgelopen donderdag slapen manlief en ik niet meer in het ziekenhuis.
Het was een lastige beslissing maar nadat we beide een week in het ziekenhuis bij Fay hadden geslapen zaten we er fysiek doorheen en leek het ons veel beter om thuis te slapen. Van alle kanten hoorden we namelijk dat we ook goed voor onszelf moeten zorgen en al is dat dus enorm lastig, met het besluit om thuis te slapen lijken we een beetje aan onszelf te denken ook. Maar niet alleen aan onszelf, want we hebben uiteraard ook nog een hond en konijn thuis zitten. Nu werden zij wel goed verzorgd door mijn ouders maar toch.. Die beesten verdienen ook aandacht en hebben de afgelopen week ook een hoop meegemaakt in die zin. Hun baasje en vrouwtje waren al een aantal weken veel weg, vooral vrouwtje.. die is in totaal maar 4 dagen thuis geweest de afgelopen maand.
20140322_190223

Lees verder

Het leed dat infuus heet!

Om maar even met de deur in huis te vallen: Fay ligt in een ander ziekenhuis. En dan nu definitief. Waarom ik dat zo zeg zal ik even uitleggen. Het is namelijk zo dat Fay enorm moeilijk te prikken is. Haar vaatjes zijn uiteraard erg klein en ze springen weg zodra je ze aanraakt. Dit zien de artsen uiteraard wel vaker maar blijkbaar is het bij Fay wel erg extreem. Toen we meer dan een week geleden in het ziekenhuis aankwamen wilden ze direct een infuus aanleggen. Nou mooi niet, dacht het kleine lijfje van Fay, want na 4 pogingen staakte de kinderarts en liet ze het even voor wat het was.
Lees verder